"Cykl REM - Hipertrofie" na wystawie MARGINALNOŚĆ OBRAZU, 
nowa praca "Strefa Niczyja" na wystawie MARGINESY HISTORII.
Otwarcie wystaw: 23.09.2011

MARGINALNOŚĆ PEJZAŻU
KURATORKI: MARIANNA MICHAŁOWSKA, JUSTYNA RYCZEK
ARTYŚCI: Norbert Banaszyk, Nathalie Grenzhäuser, Magdal Hueckel, Andrzej Kramarz, Wojtek Koykos, Jarosław Kozakiewicz, Katerina Mistal, Cecylia Malik, Rafał Milach, Laura Pawela, Basia Sokołowska, Melanie Wiora, Piotr Żyliński.
MIEJSCE WYSTAWY: Galeria Miejska Arsenał, Stary Rynek 6
WERNISAŻ: 23.09.2011, godz. 16.00

CZAS TRWANIA: 23.09 – 30.10.2011

MARGINESY HISTORII
KURATOR: SŁAWOMIR TOBIS
ARTYŚCI: Sławoj Dubiel, Magda Hueckel, Grzegorz Jarmocewicz, Bogdan Konopka, Maciej Kuszela, Tomasz Michałowski, Wojtek Sienkiewicz, Waldemar Śliwczyński, Sławomir Tobis oraz Michał Zieliński
MIEJSCE WYSTAWY: SPOT, ul. Dolna Wilda 87
WERNISAŻ: 23.09.2011, godz. 21.00
CZAS TRWANIA: 23.09 – 17.10.2011

www.biennalefotografii.pl/category/wystawy/

Opisy wystaw:

MARGINALNOŚĆ PEJZAŻU
Pejzaż stanowi jeden z podstawowych „tematów” fotograficznych: ulubionych motywów wybieranych przez amatorów i profesjonalistów. Z jednej strony nowoczesna fotografia traktowała fotografie krajobrazu z lekceważeniem, jako ucieleśnienie amatorskiego samograja i piktorialnego kiczu, z drugiej historycznie nieraz był wplątywany w konteksty ideologiczne (by przywołać tylko kontekst „fotografiki ojczystej”), co sprawiło, że fotografowie świadomie rezygnowali z jego obrazowania. Współcześnie przeżywamy renesans fotografii pejzażowej, spowodowany zarówno nurtami „nowego dokumentu” na świecie i w Polsce, jak i przewartościowaniem koncepcji natury. Zarówno ludzkie sposoby patrzenia na krajobraz (Belting, Boehme) jak też krajobraz staje się metaforą współczesnej kultury (Appadurai). Z kolei koncepcje alternatywnej przyrody (Phila Macnaghtena i Johna Urry) proponują zastąpienie opozycji natura/ kultura rozważeniem relacji takich jak niewinność i dzikość; ożywienie i nieożywienie, czy przyrody jako marginesu cywilizacji. Współcześnie pejzaż znajduje także odniesienia poza samym światem przyrodniczym, mówimy o naturalnym środowisku komputerowym czy pejzażu miejskim. Świat otaczający człowieka rozszerza się, wymuszając przemyślenie naszych dotychczasowych stanowisk. Pejzaż może być jednym z kierunków prowadzenia nieuchronnej nad nim refleksji. „Marginalność pejzażu” proponuje narracje o przesuwaniu granic między człowiekiem i naturą. Zadajemy pytanie o to, co pejzaż znaczy dzisiaj dla artystów? Czym jest zderzenie z nim człowieka: wroga i niszczyciela czy też jego części? Wystawa stawia także pytanie o sam pejzaż oraz jego istnienie w kulturze, przywoływane w twórczości współczesnych artystów. Rozumiemy fotografię szeroko, pokazując tak obrazy dwuwymiarowe, wykonane technikami fotograficznymi, malarstwo „fotograficzne” jak i filmy i instalacje, a także używane w projektowaniu architektonicznym wizualizacje cyfrowe. Nie możemy również pominąć znaczenia pejzażu w sieci, dlatego śledzimy również fotoblogi.

MARGINESY HISTORII
Wystawa jest efektem spotkań fotograficznych Fine-Print-Photo, odbywających się od roku 2009 w miejscach, których XX-wieczna historia jest naznaczona podziałem i powtórnym zjednoczeniem. Mowa o obszarze północnej i zachodniej Wielkopolski, podzielonym w roku 1919 przez granicę między Polską a Niemcami wynikającą z traktatu wersalskiego, która z kolei została zlikwidowana w roku 1945, po ustaleniach konferencji poczdamskiej. Tereny te podczas dwudziestolecia międzywojennego znajdowały się, z różnych powodów, na marginesie życia społecznego w obu sąsiadujących krajach. Pojawienie się nowej granicy państwowej miało bezsprzecznie olbrzymi wpływ na okolice, które wcześniej przez ponad 100 lat stanowiły społeczny monolit, natomiast dużo mniej oczywisty jest proces, który wyniknął z jej zniknięcia i ponownej integracji tak zwanych Ziem Odzyskanych. Projekt „Opowieści z pogranicza” jest próbą odniesienia się za pomocą fotografii do skomplikowanej i często nieznanej lub zapomnianej przeszłości oraz interakcji z najstarszymi mieszkańcami, których pamięć sięga czasów istnienia granicy. Artyści proponują rozważania nad pograniczną rzeczywistością z perspektywy czasów współczesnych, począwszy od obrazów dokumentujących przestrzenie indywidualne oraz wspólne poprzez portrety i inscenizacje, skończywszy na realizacjach penetrujących medium fotograficzne, wykonanych w ścisłej współpracy z mieszkańcami odwiedzanych terenów.